وب نوشته های دنیای فناوری اطلاعات و زندگی

برای انعکاس امواج مادون قرمز، لایه های نازک طلا بهترین انتخاب هستند. در عین حال این لایه ها به سرعت کدر شده و خاصیت انعکاس بالای خود را از دست می دهند. برای پیدا کردن نوع مناسبی از فلز طلا که خواص خوبی از نظر استحکام را در کنار ضریب انعکاس بالا داشته باشد، جیمی نپ از شرکت نیوپورت که یکی از بزرگترین تولید کنندگان لوازم مورد نیاز در علم نور است، از سکه عهد هخامنشیان در زمان داریوش استفاده می کند. این سکه ۵۴۰ سال قبل از میلاد ساخته شده و داریک طلایی نام دارد.

بر روی آن عکس داریوش حک شده است و از یک آلیاژ طلای مقاوم در برابر فرسایش درست شده است. این سکه به همت دانشمندان متالوژی آن زمان در ایران باستان برای درخشان تر کردن سکه ها و نیز مقاومتر کردن آنها طراحی شده است. مقایسه شدت براقی این سکه با سکه ای دیگر ساخت لیدیه به خوبی شدت براقی این سکه را نشان می دهد. با آزمایش اشعه ایکس معلوم شده است که آلیاژ این سکه حاوی ۹۵.۱٪ طلا، ۲.۸٪ مس و ۲.۱٪ نقره می باشد. با استفاده از این اعداد، لایه نازکی از این آلیاژ طلا را برای انعکاس اشعه مادون قرمز درست کرده اند و خواص انعکاس دهندگی بسیار بهتری در مقایسه با طلای خالص که نرم است و مقاوم نیست و در ضمن به سرعت کدر می شود را بدست آورده اند. به نظر نویسنده، دانشمندان ایرانی آن عصر نه فقط تئوری پردازان محض بوده اند و بلکه بسیاری از کشفیات خود را تا مرحله کاربرد عملی نیز پیش برده اند.

تذکر: متن اصلی به انگلیسی، حاوی اصطلاحات علمی بوده و در خلاصه بالا سعی شده است حدالامکان از  کلمات ساده برای توضیح مطلب استفاده شده باشد

منبع